2018 recap: mijn jaar samengevat & terugblik op gestelde doelen.

2018 recap: mijn jaar samengevat & terugblik op gestelde doelen.

Jup, ook deze jaarwisseling komt het cliché der clichés aan bod: wat is dit jaar snel gegaan! Voorbij gevlogen. Toch voelt het niet alsof het ‘mijn jaar’ was. Het was zeker geen slecht jaar, maar 2018 was nou ook niet echt een jaar waarin ik veel belangrijke mijlpalen heb behaald. Wel heb ik belangrijke beslissingen gemaakt, toffe dingen gedaan, nieuwe vriendschappen en liefdes gesloten, en genoten.

 

Wat waren mijn doelen?

  • Me verdiepen in een koophuis. Nope. Niet gebeurd. Voor mijn gevoel heb ik hier niet echt de rust voor gehad, maar ook niet de tijd. Dus, me verdiepen in het kopen van een huis wordt in 2019 ook weer een doel – en dit jaar met iets meer prioriteit.
  • 75.000 abonnees op YouTube aantikken. Nouuu, niet helemaal. Om eerlijk te zijn had ik wel verwacht dat ik dit doel zou behalen, maar helaas. Wel heb ik de 70.000 abonnees weten te behalen, en dat is toch ook iets om trots op te zijn. De groei ging in 2018 minder hard dan in voorgaande jaren, maar dat is iets waar ik prima mee kan leven. After all, it’s just a number.
  • Getting in shape. Waarom stel ik dit doel toch ieder jaar? Weer iets dat ik niet heb behaald. Sterker nog, ik ben nu nog minder in shape dan vorig jaar, haha. Maar oké, laat ik positief blijven. Ik heb geprobeerd te hardlopen (dat ging niet in verband met een scheenblessure die er blijkbaar al jaren zit), en verder zorg ik er nu voor dat ik meer stappen zet gedurende de dag. Maar in shape ben ik zeker niet.
  • Minder onzin kopen. Yes, check, done! Hè hè, eindelijk iets dat ik wél heb behaald. Ik koop veel bewuster dan vorig jaar. Sowieso shop ik een stuk minder, maar ik koop ook echt aanzienlijk minder prullaria. Superfijn, want daardoor bespaar ik geld én ruimte, haha. Ik heb al genoeg ‘troep’, en ik merk dat ik gewoon niet meer zo enthousiast word van materiële dingen (wat onnodige kerstspullen daargelaten dan). Die shopdrang is weg, en de behoefte aan nieuwe spullen is er al langer niet meer. En dat voelt goed!
  • Durven vrij te nemen. Dit is een beetje een twijfelgevalletje. Ik vind dit namelijk nog steeds héél lastig, maar er zijn een paar dagen geweest dit jaar, waarop ik mezelf echt heb gedwongen om vrij te nemen. Alleen niet helemaal om de juiste redenen, denk ik. Ik nam dan vrij omdat ik een baaldag had en niks uit handen kreeg, waardoor ik wel vrij ‘moest’ nemen. Dus daar werk ik nog aan.
  • Rij-ervaring opdoen. Hier kan ik volmondig ‘JA!’ op zeggen. In 2018 heb ik mezelf echt uitgedaagd om naar grote steden te rijden, en naar plekken waar ik nooit eerder was geweest. En dat vond ik echt heel spannend! Maar het is waar: hoe meer je het doet, hoe makkelijker het wordt. Ik ben bijvoorbeeld een aantal keer naar Rotterdam gereden, naar Weesp, naar Lelystad, en ik ben zélfs een keer met de auto in hartje Amsterdam geweest (en geparkeerd en al, omg) – wat mijn grootste nachtmerrie was. Trots op mezelf!
  • Creatief bezig blijven. Jazeker! Dit doel stelde ik met het oog op onder andere mijn bullet journal. Ik hoopte zo dat ik het journallen vol zou houden, en dat is gelukt! Ik ben sowieso minstens één keer per maand creatief bezig geweest. En dat wil ik in 2019 graag doorzetten!

Als ik naar bovenstaand lijstje kijk, ben ik best tevreden. Tuurlijk, ik heb ‘maar’ 3,5 van de 7 doelen behaald. Is het glas halfleeg, of halfvol? In dit geval – halfvol. Ik kijk liever naar wat ik wél heb behaald. En de overige punten neem ik gewoon mee naar 2019.

In 2018 heb ik op zakelijk vlak mooie dingen mogen meemaken en doen. Zo had ik voor het eerst een langdurige samenwerking: ik was onderdeel van de Maybelline squad! Supergaaf natuurlijk. Het gezicht zijn van een groot merk, opnamedagen met een professioneel camerateam, geweldig in de watten worden gelegd bij elke samenkomst, schitteren op grote foto’s in veel Etos winkels… Dat was echt top! Ik heb veel van deze samenwerking geleerd, zowel zakelijk als persoonlijk. Ook ben ik dit jaar twee keer op persreis geweest: naar Dublin met Primark en naar Parijs met L’Oréal. Supergaaf, want in beide steden was ik nog nooit geweest! En verder ben ik heel blij dat ik mijn blog nieuw leven heb ingeblazen met onder andere een nieuwe lay-out (en eigenlijk een compleet nieuwe huisstijl voor social media).

Maar het was ook een jaar met veel mooie dingen op persoonlijk vlak. Mijn relatie is nog altijd stabiel, ik ben close met mijn moeder en mijn zus, we hebben Franse bulldog Lilo in ons huis verwelkomd (en Bollie en Lilo zijn nu echt dikke maatjes, waar ik iedere dag weer zó gelukkig van word!), de vriendschap tussen Bonnie, Sarah en mij is nog hechter geworden (we hebben elkaar dit jaar écht heel goed leren kennen en het is zo fijn dat ik altijd bij hen terecht kan, en zij bij mij, no matter what), ik hakte de knoop door en stapte uit het onderwijs om mijn passie te kunnen blijven uitoefenen, mijn bestie Jamilla was een paar maanden in Nederland waardoor we veel tijd hebben kunnen doorbrengen, ik ben met Joey en twee vrienden naar het concert van Broederliefde geweest, ik heb leuke mensen leren kennen als Charlotte en Rebecca, en mijn kledingstijl heeft zich wat meer ontwikkeld waardoor ik nu minder basic outfits durf te dragen (al blijft een jeans + trui toch mijn eeuwige favo combi).

En, wat voor mij denk ik wel een van de meest waardevolle dingen van het afgelopen jaar: ik ben open geweest over mijn angsten en wat ik heb meegemaakt als tiener. Dat was echt wel even een dingetje. Ik heb lang getwijfeld over het maken van een video over mijn angsten en de grootste oorzaak daarvan, maar uiteindelijk ben ik zó blij dat ik het heb gedaan! Het luchtte niet alleen heel erg op, maar het zorgde ook voor meer begrip voor mij en mijn ‘saaie’ leven. En daarnaast was jullie respons overweldigend lief, positief en meelevend. En het allermooist vind ik nog dat ik er mensen mee heb kunnen helpen. Ik kreeg zoveel berichtjes van mensen die dachten dat ze de enige waren met dit soort angsten, en van vrouwen die ook te maken hebben gehad met aanranding of zelfs verkrachting en het fijn vonden om mijn verhaal te horen en hoe ik hiermee om ben gegaan. Dat heeft me zo geraakt!

Tot slot, iets wat ik ook nog even wil benoemen, omdat ik hier in het verleden een openhartige video over heb gemaakt. Ik had vaak het gevoel weinig vrienden te hebben en alleen te zijn. Dat is in 2018 een stuk minder geweest. Ik heb geweldig lieve vriendinnen, ook al zijn ze op één hand te tellen. Dat maakt me niet meer uit. De vriendschappen die ik inmiddels heb opgebouwd zou ik voor geen goud willen inruilen voor méér vrienden. Ik ben gelukkig met de mensen om me heen en ik voel me minder vaak alleen. Natuurlijk zijn er nog weleens dagen dat ik baal dat ik niet even spontaan een ijsje kan halen met een vriendin, omdat ze allemaal niet op fietsafstand wonen, maar hé, ik zie Sarah en Bonnie bijna wekelijks inmiddels! En dat is echt heel fijn. Maar ook heb ik veel contact met Marjolein en Charlotte, waar ik erg blij mee ben. En deze alinea vond ik toch belangrijk om te benoemen, om aan te tonen dat dit iets is dat dus in een jaar tijd kan veranderen. Dus mocht jij je vaak alleen voelen: weet dat je niet de enige bent die zich zo voelt, én geef niet op, want er zullen op z’n tijd echt weer (nieuwe) mensen in je leven komen. Soms duurt het alleen even tot je de juiste hebt gevonden!

Op naar een nieuw jaar, met nieuwe avonturen, toekomstige herinneringen, mijlpalen en mooie momenten, en nieuwe doelen (én oude, om nu wél te behalen, haha). Ik wens jullie allemaal een fijne jaarwisseling, maar vooral een gewéldig 2019! Laten we er wat van maken!

Deze post heeft 6 reacties

  1. Echt een prachtig artikel Lot. Je zegt zelf dat het misschien niet een heel bijzonder jaar voor je was, en oké wellicht geen ‘zichtbare’ mijlpalen (verhuizen, afstuderen, trouwen.. dat rijtje) maar als ik dan vooral de laatste twee alinea’s lees wel zeker een jaar van persoonlijke ontwikkeling waarin je sociale leven is verrijkt én je heel veel angsten hebt aangepakt en overwonnen (autorijden, open zijn over je verleden). I’m proud of you!!

  2. “Ook de grootste reizen beginnen allemaal met een eerste (kleine) stap…”
    “Het is niet erg als je eens langzamer gaat – als je maar niet helemaal blijft stilstaan…”
    Bekende uitspraken – maar wel waar. Lotte, jij hebt 2018 vele “kleine”, maar oh zo belangrijke stappen gezet! En allemaal hebben zij jou naar prachtige paden geleid.
    Ik volg jouw “reis” met bewondering (vooral voor jouw zelfdiscipline!) en met trots.
    Als jouw moeder ben ik niet “objectief” natuurlijk; toch denk ik dat het klopt als ik zeg:
    Jij bent een zeer bijzondere jonge vrouw! Je verenigt in jezelf het liefdevolle, zachtaardige, met (wils)kracht en dapperheid. Jij bent trouw, eerlijk en (steeds meer) assertief.
    2018 heeft jou nog mooier en nog sterker gemaakt!

  3. Respect meid! Je doet t goed!

  4. Je hebt misschien niet alles gehaald, maar wat heb je veel gedaan!! Mag je trots op zijn hoor 🙂

  5. Zo leuk om te lezen! Ben blij dat je in ieder geval een paar doelen hebt behaald en de rest komt vanzelf wel. Hoop je in 2019 weer wat vaker te kunnen zien en spreken!

  6. Leuk om te lezen en ik heb de filmpjes ook gezien over je angsten en wat je hebt meegemaakt. Ik vind het heel stoer dat je dit durfde te delen. Ik wens je al het goeds voor het nieuwe jaar! x

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Sluit Menu